رستم رهیاب، یکی از دکان داران در منطقه لیسه مریم، در گفت وگو با آژانس بین المللی فرحت میگوید: «جمع کردن کراچی ها از سطح شهر کابل اقدامی نیک است، به شرطی که برای شان جای مناسب از طرف شهرداری تعیین شود.»
در مقابل، میروس، دیگر دکان دار کابل، این اقدام را موجب فشار اقتصادی بر خانواده های کم درآمد میداند: «جمع کردن دست فروشان و کراچی ها باعث بیکاری این افراد شده و خانواده ها را در تنگنای اقتصادی قرار داده است.»
تیمورشاه، یکی از ریکشاداران شهر، از این تصمیم استقبال کرده و میگوید: «جمع آوری کراچی ها و تعیین جای مشخص برای دست فروشان، چهره شهر را زیبا و منظم ساخته و ازدحام را کاهش داده است.»
نعمت الله بارکزی، سخنگوی شهرداری کابل، در گفتوگو با فرحت نیوز اعلام کرد که کمیتهای مشخص برای برداشتن موانع شهری تشکیل شده و بر اساس تصمیم این کمیته، دست فروشان نواحی اول، دوم و هشتم به ساحه چمن حضوری منتقل شده اند.
او افزود: «فعالیت دست فروشان در هیچ ناحیهای دایمی نیست و جابه جایی آنان مطابق به پلان های شهری و نیازمندی های اجرایی صورت میگیرد.
این انتقال بخشی از برنامه تنظیم شهری است که هدف آن کاهش ازدحام و بهبود نظم در سطح شهر میباشد.»
در حالی که این اقدام از منظر نظم شهری مورد تحسین قرار گرفته، نگرانی هایی نیز درباره وضعیت اقتصادی دست فروشان مطرح است.
کارشناسان اجتماعی تأکید دارند که هرگونه برنامه ریزی برای بهبود چهره شهر باید با در نظر گرفتن معیشت اقشار آسیب پذیر همراه باشد.
انتظار میرود شهرداری کابل در کنار اجرای برنامه های تنظیم شهری، تدابیر حمایتی برای دست فروشان اتخاذ کند تا این قشر زحمت کش از آسیب های اقتصادی مصون بماند و نظم شهری نیز به گونهای پایدار و عادلانه برقرار گردد.
پایان
