بهرالدین غازی، باشنده منطقه چاسنود سفلی ولسوالی شغنان بدخشان، در مصاحبه با آژانس بین المللی فرحت گفت: «هیچ یک از شبکه های داخلی در این منطقه آنتن ندارند و مردم ناگزیر از سیم کارت های تاجیکستان استفاده میکنند که هزینه آن بلند است؛ بهگونهای که یک سیم کارت حدود ۱۰ هزار افغانی و بسته ۲ گیگابایتی اینترنت ماهانه حدود یک هزار افغانی قیمت دارد.»
به گفته وی، در حالیکه در منطقه چاسنود سفلی هیچ شبکهای فعال نیست، تنها شبکه «سلام» در منطقهای با فاصله یک ساعت آنتن دهی دارد و باشندگان خواهان توجه جدی نهادهای مسئول هستند.
گل سروری، یکی دیگر از باشندگان ولسوالی شغنان، گفت: «نبود دسترسی به شبکه های مخابراتی مشکلات جدی برای مردم ایجاد میکند.»
وی افزود که نبود اینترنت و شبکه های مخابراتی میتواند زندگی روزمره را با دشواری های فراوان مواجه سازد.
محرابالدین، یکی دیگر از ساکنان مناطق دور دست، گفت: «در منطقه محل زندگی ما شبکه های مخابراتی داخلی پوشش ندارند و مردم ناگزیر به استفاده از سیم کارتهای تاجیکستان بهگونه غیرقانونی هستند.
سیم کارت ها تا ۱۰ هزار افغانی می رسد و حتی اعتبار آنها تضمین شده نیست و ممکن است پس از خرید غیرفعال شوند.»
به گفته او، هزینه اینترنت نیز بسیار بلند است. وی تأکید کرد: «دولت باید به وضعیت مناطق دوردست توجه جدی کرده و زمینه دسترسی مردم به خدمات مخابراتی را فراهم سازد.»
عنایتالله الکوزی، سخنگوی وزارت مخابرات و تکنالوژی معلوماتی، به آژانس بین المللی فرحت گفت: «این وزارت برای گسترش خدمات اینترنتی و مخابراتی در کشور اقدامات گستردهای انجام داده است.
بیش از ۳۰۰ سایت مخابراتی از طریق بودجه “تی تی اف” در مناطق مختلف کشور ساخته شده و در حال حاضر بیش از ۲۰۰ سایت دیگر نیز تحت کار است که شامل پروژه دهم این برنامه میشود.»
به گفته الکوزی، پس از روی کار آمدن حکومت فعلی، بیش از ۷ میلیون مشترک جدید به شبکه های مخابراتی افزوده شده و شمار مجموعی مشترکان از حدود ۲۲.۱ میلیون به بیش از ۲۹ میلیون نفر رسیده است.
وی افزود: «در گذشته بسیاری از مناطق دوردست از خدمات اینترنتی محروم بودند، اما اکنون این خدمات تا حد زیادی گسترش یافته است.»
الکوزی همچنین از راه اندازی یک داوطلبی (مزایده) فرکانس خبر داد که طی آن حدود ۴۸ فرکانس به شرکت های مخابراتی واگذار شده تا برای بهبود کیفیت خدمات و توسعه پوشش شبکه مورد استفاده قرار گیرد و مشکلات موجود را کاهش داده و کیفیت خدمات را بهبود بخشد.
نبود خدمات مخابراتی در مناطق دوردست افغانستان، به ویژه در ولایت های مرزی، یکی از مشکلات جدی باشندگان این مناطق است؛ مشکلی که آنان را ناگزیر به استفاده از سیم کارت های کشورهای همسایه با هزینه های بلند کرده است.
با وجود اقدامات وزارت مخابرات، همچنان نیاز به توجه بیشتر و توسعه پایدار شبکه های مخابراتی در این مناطق احساس می شود.
پایان
