درانی نوشت که «ناامیدی پاکستان از حملات تروریستی مکرر که به پناهگاه های تحریک طالبان پاکستان (TTP) در افغانستان نسبت داده میشود، شناخته شده است.»
وی یادآور شد که سازمان ملل متحد پیش تر هشدار داده بود TTP می تواند به یک «تهدید فرامنطقهای» تبدیل شود و هیچ کشوری نمی تواند نسبت به چنین خطری بی تفاوت بماند.
با این حال، او تأکید کرد که تهدیدهای علنی به حملات هوایی راه حل نیست و تنها موجب تشدید فضای منطقهای و محدود شدن دیپلماسی میشود.
درانی توصیه کرد که وزیر دفاع پاکستان باید خویشتنداری نشان دهد و قدرت را از طریق اقدام حساب شده، نه «دیپلماسی بلندگو»، به نمایش بگذارد.
وی به جای حملات هوایی، راهکارهایی چون عملیات های اطلاعات محور دقیق برای نابودی شبکه های تروریستی، مدیریت مؤثر مرزها و مقابله داخلی با تسهیل کنندگان خشونت را پیشنهاد کرد.
به گفته او، این اقدامات نتایج پایدارتر از تشدید آشکار درگیری های مرزی به همراه خواهد داشت.
درانی همچنین خواستار بازگشایی مسیرهای تجاری شد که از ۱۱ اکتبر سال گذشته مسدود شده اند.
او تأکید کرد که وابستگی اقتصادی می تواند اهرم فشار مؤثرتری نسبت به پیام های نظامی ایجاد کند و افزود: «افغانستان به دنبال اتصال منطقهای است؛ پاکستان می تواند عادی سازی تجارت را با تعهدات محکم علیه خشونت های مرزی پیوند دهد.»
نماینده ویژه پاکستان نتیجه گرفت که بازدارندگی و دیپلماسی متضاد نیستند و ترکیبی از عملیات اطلاعات محور، تعامل منطقهای و سیاست اقتصادی هوشمندانه مسیر بهتری نسبت به حملات هوایی و تهدیدهای علنی خواهد بود.
پایان
