صنوبر، آگاه آموزش به فرحت نیوز میگوید: لت و کوب اطفال رفتاری ناپسند است. رفتار مناسب با کودکان، موجب الگوبرداری مثبت و احترام متقابل آنان به بزرگسالان میشود.
توهین و تحقیر کودکان در محیط خانواده، فرآیند یادگیری آنان را مختل میکند.
سید روح الله رضوانی، روانشناس میگوید: خشونت والدین باعث ایجاد بی اعتمادی و احساس ناامنی عمیق در کودکان میشود.
کودکان تحت خشونت، جرأت ابراز نظر یا انجام کارهای مفید را از دست میدهند.
تکرار خشونت در کودکی ممکن است منجر به الگوبرداری از این رفتار در بزرگسالی شود.
تأکید: هیچ نوع لت و کوبی در هیچ سنی قابل توجیه نیست و اثرات مخربی بر سلامت روانی کودک باقی میگذارد.
محمد اسحاق وکیلی، آگاه امور اجتماعی به فرحت می افزاید؛ تنبیه بدنی باعث احساس ناامنی، کاهش اعتماد به نفس و انزوا در کودکان میشود.
کودکان تحت خشونت ممکن است پرخاشگری را به عنوان راه حل مشکلات بیاموزند.
تأکید: به جای تنبیه بدنی، روشهای تربیتی مثبت، گفت وگو و راهنمایی مستمر برای رشد سالم کودکان ضروری است.
هارون رحیمی (۱۸ ساله): در کودکی تحت خشونت پدر قرار داشت و حتی برای اشتباهات کوچک تنبیه بدنی میشد.
این موضوع باعث ترس او از محیط بیرون، به ویژه مدرسه شد.
پس از ۱۴ سال، هنوز تمایلی به بازگشت به خانواده ندارد و اثرات منفی این خشونت در زندگی او باقی مانده است.
تنبیه بدنی کودکان نه تنها در کوتاه مدت، بلکه در بلندمدت نیز تأثیرات منفی برجای میگذارد.
بسیاری از خانواده ها از روی عصبانیت اقدام به تنبیه بدنی میکنند، غافل از پیامدهای روانی و اجتماعی آن.
ضروری است خانوادهها با روشهای تربیتی غیرخشونت آمیز و مبتنی بر گفتوگو آشنا شوند.
پایان
