رحمت الله نبیل، رئیس پیشین امنیت ملی افغانستان، در یادداشتی تحلیلی با عنوان «الگوی آشنا» نوشته است که پاکستان به صورت ساختاری از فعالیت ها و مخفیگاه های عناصر افراطی آگاهی دارد، اما برخورد با این افراد نه بر مبنای یک راهبرد پایدار ضدتروریسم، بلکه در مقاطع حساس سیاسی و دیپلماتیک انجام میشود.
نبیل با اشاره به بازداشت محمد شریف الله در مارچ ۲۰۲۵ – که از سوی اسلام آباد به عنوان طراح حمله به میدان هوایی کابل در سال ۲۰۲۱ معرفی شد تأکید می کند که این اقدام تنها چند هفته پیش از سفر قبلی جنرال منیر به واشنگتن صورت گرفت.
او این هم زمانی ها را تصادفی نمی داند و آنها را نشانهای از پیوند میان اقدامات امنیتی گزینشی و تحرکات دیپلماتیک هدفمند می داند.
به باور نبیل، تحویل دهی شریف الله به ایالات متحده نه نشانهای از تغییر بنیادین در سیاست ضدتروریسم پاکستان، بلکه تلاشی برای ارائه یک «دستاورد قابل عرضه» به واشنگتن بوده است؛ اقدامی که هدف آن تقویت جایگاه نهادهای نظامی پاکستان در معادلات امنیتی منطقهای و بینالمللی است.
وی در ادامه می نویسد که این الگو از سال ۲۰۰۱ تاکنون به عنوان بخشی از راهبرد تعامل نظامیان پاکستان با جامعه جهانی تثبیت شده است؛ راهبردی که در آن، تهدید تروریسم نه برای حذف، بلکه به عنوان اهرمی برای کسب مشروعیت سیاسی، منابع مالی و امتیازات امنیتی به کار گرفته میشود.
تحلیلگران معتقدند که تکرار چنین بازداشت هایی در آستانه سفرهای دیپلماتیک، پرسش های جدی درباره صداقت و انسجام سیاست ضدتروریسم پاکستان برمی انگیزد و نشان میدهد که اقدامات امنیتی این کشور بیش از آنکه ناشی از ضرورت های واقعی باشد، تابعی از محاسبات سیاسی و دیپلماتیک است.
پایان
