در این تماس که روز گذشته انجام شد، طرفین در مورد کاهش تنش ها گفتوگو کردند.
وزارت خارجه روسیه با صدور بیانیهای اعلام کرد که سرگئی لاوروف بر حل اختلافات میان کابل و اسلام آباد «از طریق ابزارهای سیاسی و دیپلماتیک» تأکید ورزیده است.
این موضع گیری در شرایطی صورت می گیرد که پاکستان بارها مدعی حضور گروه های مسلح در خاک افغانستان شده و کابل نیز این اتهامات را قاطعانه رد کرده است.
در واکنش به این تحولات، آگاهان سیاسی افغان دیدگاه های متفاوتی را در گفتوگو با آژانس بین المللی فرحت مطرح کردند.
بر خلاف خوش بینی دیپلماتیک، برخی تحلیلگران راه حل پایدار برای این منازعه را دشوار می دانند.
ولی فروزان، آگاه امور سیاسی و روابط بینالملل، با اشاره به عمق تاریخی بحران گفت: «مشکل افغانستان و پاکستان ریشهای و پیچیده است و راه حل دائمی ندارد.»
به باور او، راهبرد اسلام آباد همواره بر تضعیف افغانستان متمرکز بوده است.
فروزان استدلال کرد: «پاکستان تمایل دارد افغانستان ضعیف و نیازمند باقی بماند تا مسائل مرزی مانند پشتونستان و خط دیورند مطرح نشود و همچنین مانع از برقراری روابط مستقیم افغانستان با غرب شود.»
او افزود که اسلام آهاد با «نمایش مظلومیت و تکیه بر تهدید تروریسم» تلاش میکند کمک های جهانی را جذب کند.
نتیجه گیری وی از این منظر آن است که تا تغییر بنیادین در سیاست های پاکستان رخ ندهد، نشست های منطقهای تنها به «آتش بسهای موقت» منجر خواهند شد.
از سوی دیگر، عزیز استانکزی، تحلیلگر سیاسی، دیپلماسی را به شرطی مؤثر دانست که همراه با «ثبات قدم» باشد.
وی با اشاره به تجارب گذشته گفت: «تلاش های قطر و ترکیه برای میانجی گری تاکنون با خروج پاکستان از مذاکره بی نتیجه مانده است.»
استانکزی با تأکید بر این که «در خاک افغانستان هیچ گروه یا فردی علیه پاکستان فعالیت نمیکند»، تصریح کرد که اسلام آباد به دنبال تضمین از امارت اسلامی در مورد گروه های مخالف خود است.
به گفته وی، پاکستان ابتدا باید تضمین دهد که میز مذاکره را ترک نخواهد کرد تا گفتوگوها به نتیجه برسد.
داکتر گل محمدالدین، دیگر آگاه مسائل سیاسی، بر ضرورت شفافیت در ادعاهای دو طرف تأکید کرد.
وی گفت: «ادعاهایی که پاکستان علیه افغانستان مطرح میکند، باید با شواهد و مدارک معتبر همراه باشد.»
به گفته این تحلیلگر، در صورت ارائه اسناد معتبر، کشورهای میانجی میتوانند نقش مؤثری برای جبران خسارات احتمالی ایفا کنند.
با این حال، او یادآور شد که در نشست های پیشین، اسلام آباد خواست هایی مطرح کرده که نه تنها برای افغانستان «غیرقابل پذیرش»، بلکه از سوی برخی میانجی ها نیز «غیرمنطقی» ارزیابی شده است.
داکتر گل محمدالدین نتیجه گرفت: «حل این اختلافات تنها از طریق گفت وگو و رویکرد مبتنی بر عقلانیت ممکن است و استفاده از زبان زور نمی تواند به نفع پاکستان باشد.»
به باور تحلیلگران، معمای کنونی روابط کابل-اسلام آباد در دو سطح قابل بررسی است: سطح اول، توصیه های منطقهای و بینالمللی برای مهار تنش از طریق دیپلماسی؛ و سطح دوم، بی اعتمادی عمیق و تاریخی که مانع از تحقق این توصیه ها میشود.
اگر پاکستان به دنبال صلح پایدار است، باید ابتدا با ارائه رویکردی شفاف و پایبندی به تعهدات، زمینه را برای مذاکراتی فراهم کند که نتیجه آن صرفاً یک «آتش بس موقت» نباشد.
پایان
