کریمه، یکی از باشندگان شهر کابل، در گفت وگو با آژانس بین المللی فرحت میگوید: «برادرزادهام به بیماری مرنجید مبتلا شد، وقتی به شفاخانه مراجعه کردیم، گفتند بستر خالی نیست، پس از اصرار فراوان، او را بستری کردند.
تنها برای یک شب در اتاق عاجل ۲۰۰۰۰ افغانی و در اتاق عادی ۱۰۰۰ افغانی هزینه دریافت کردند، او یک ونیم ماه بستری بود.
هرچند برخورد کارکنان خوب بود، اما هزینه دوا و خدمات بسیار سنگین بود و بسیاری از خانواده ها توان پرداخت آن را ندارند و ناچار میشوند بیمار خود را مرخص کنند.»
مصطفی، باشنده دیگر کابل، نیز تجربه مشابهی دارد: «برای انجام برخی معاینات مادرم که از شفاخانه دولتی تجویز شده بود، به یک شفاخانه خصوصی مراجعه کردم. ۴۰۰ افغانی برای معاینه و ۵۰۰ افغانی دیگر برای نوشتن نظریه پرداخت کردم تا مشخص شود که آیا نیاز به عملیات هست یا نه. این هزینه ها برای مردمی که حتی نان شب ندارند، واقعاً سنگین و ناعادلانه است.»
در واکنش به این نگرانی ها، شرافت زمان، سخنگوی وزارت صحت عامه، در گفت وگو با فرحت نیوز اظهار داشت: «وزارت صحت عامه افغانستان تلاش دارد تا در تمام مراکز صحی، چه دولتی و چه خصوصی، خدمات معیاری و با کیفیت ارائه شود.
پس از روی کار آمدن امارت اسلامی، روی اعتباردهی و درجه بندی مراکز صحی کار شده و برای تمامی خدمات صحی، تعرفه های مشخص تعیین گردیده که به زودی به صورت عمومی اعلام خواهد شد.»
وی افزود: «در حال حاضر، بخشی از تعرفه ها مشخص شده و روند ارزیابی و نظارت ادامه دارد. در سال گذشته، بیش از ۱۶ هزار مورد نظارت انجام شده و هدف ما حل مشکلات مراکز صحی دولتی و خصوصی است.»
در حالی که شفاخانه های خصوصی نقش مهمی در ارائه خدمات بهتر و سریع تر نسبت به مراکز دولتی دارند، هزینه های بالای آنها باعث نارضایتی گسترده مردم شده است.
به نظر میرسد برای کاهش فشار مالی بر بیماران، نیاز به نظارت مؤثرتر، تعیین تعرفه های عادلانه و تقویت خدمات صحی در شفاخانه های دولتی بیش از پیش احساس میشود.
پایان
