احمد (نام مستعار)، خبرنگار جوان، در گفتوگو با آژانس بین المللی فرحت میگوید: «به عنوان یک جوان با هدف مشخص، پنج سال بعد خودم را در جایگاهی میبینم که نتیجه زحمات امروز است. امید دارم موفق شوم، چون سخت تلاش میکنم و مطمئن هستم با برنامه ریزی دقیق به هدف می رسم.»
نجمه ولی، استاد کورس زبان، نیز آینده را روشن میبیند: «خودم را در پنج سال آینده فردی موفق و پیشرفته میبینم که در درس و کار رشد کرده ام.
باور دارم اگر تلاش کنم و صبر داشته باشم، به هدف هایم میرسم، حمایت خانواده و برنامه ریزی دقیق انگیزه ام را بیشتر میکند.»
محمد امین، فارغالتحصیل انجنیری کابل، اکنون در یک شرکت مشغول کار است.
او میگوید: «پنج سال آینده خود را به عنوان یک انجنیر موفق در کشور تصور میکنم. می خواهم از طریق کارم به جامعه خدمت کنم و برای وطن مفید باشم.»
فاطمه بیات، دانشجوی آنلاین رشته فیزیوتراپی، نیز آیندهاش را در خدمت به جامعه میبیند: «پنج سال بعد خودم را به عنوان یک داکتر فیزیوتراپ موفق میبینم که هم به خود و هم به جامعه خدمت میکند.»
کارشناسان اجتماعی بر اهمیت حمایت از جوانان تأکید دارند.
سباوون عزیزی، نویسنده و داکتر روان شناس، میگوید: «حمایت روحی، روانی و مالی خانواده ها و جامعه برای جوانان حیاتی است. جوانان بخش اصلی یک سرزمین اند و باید از نظر اجتماعی و فرهنگی پشتیبانی شوند.»
خبیب حسرت، آگاه اجتماعی، نیز میافزاید: «جوانان نیروی فعال و کلید پیشرفت هر جامعه اند. برای تقویت امید و انگیزه آنان باید فرصت های آموزشی و شغلی فراهم شود و از ایدههای نو حمایت گردد.»
آصف افضلیار، دیگر آگاه اجتماعی، جوانان را «ستون فقرات جامعه» میخواند و میگوید: «نگاه مثبت جوانان به آینده تأثیرات مثبت در جامعه دارد. باید زمینه مناسب برای تعلیم، تربیه و تسلط بر تکنالوژی عصری فراهم شود.»
در نتیجه، نسل جوان افغانستان آینده خود را با قلبی سرشار از امید و آرزو برای پیشرفت و خدمت به کشور میبیند.
آنان باور دارند که با تلاش و پشتکار میتوانند به جایگاهی برسند که نه تنها زندگی فردی شان، بلکه آینده جامعه را نیز متحول سازد.
از سوی دیگر، کارشناسان تأکید دارند که حمایت های اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی میتواند انگیزه و امید این نسل را تقویت کند.
پایان
