ملا عبدالطیف منصور، وزیر احیاء و انکشاف دهات، تأکید کرد که بدون امنیت، هیچ نهاد داخلی یا خارجی قادر به اجرای پروژه های انکشافی نیست.
او با اشاره به دهه های جنگ و نابرابری در افغانستان گفت که اکنون با حاکمیت امارت اسلامی، زمینه فعالیت آزادانه برای نهادهای ملی و بینالمللی فراهم شده است.
وزیر یادآور شد که بیشترین آسیب ها در سال های جنگ متوجه قریه ها و دهات بوده و مسئولیت دولت فراهم سازی تسهیلات برای بازسازی و ارائه خدمات به این مناطق است.
منصور بر ضرورت تسهیل روند کاری مؤسسات انکشافی تأکید کرد و گفت؛ حکومت تلاش دارد موانع اداری را کاهش دهد تا پروژه های خدماتی و زیربنایی در مناطق محروم با سرعت بیشتری عملی شوند.
مقام های حاضر در نشست بر شفافیت در مصرف کمک ها تأکید کردند و هشدار دادند که منابع مالی جمع آوری شده به نام افغانستان باید به گونه واقعی و مؤثر به مردم کشور برسد.
اولویت پروژه ها باید با نیازهای حیاتی مردم روستاها باشد؛ از جمله آب آشامیدنی، سرک های روستایی، خدمات صحی و آموزشی.
کیتی، مسئول نهاد یونپس (UNOPS): بر ادامه همکاری ها در پروژه های زیربنایی و خدماتی تأکید کرد و وعده داد هماهنگی بیشتری با نهادهای دولتی صورت گیرد.
ادنی، هماهنگ کننده سازمان یونیسف، با اشاره به سطح بالای نیازمندی ها در افغانستان گفت؛ که بودجه موجود کافی نیست، اما تلاش خواهد شد در سال ۲۰۲۶ منابع بیشتری برای ارائه خدمات فراهم شود.
نمایندگان نهادهای بینالمللی بر ادامه کمک ها در بخش های حیاتی، به ویژه حمایت از کودکان، صحت، آب و حفظالصحه و آموزش تأکید کردند.
نشست دیروز وزارت احیاء و انکشاف دهات را می توان بخشی از تلاش های حکومت برای ایجاد اعتماد میان دولت و نهادهای بینالمللی دانست.
تأکید بر امنیت، شفافیت و تمرکز بر نیازهای واقعی مردم، نشان دهنده رویکردی است که می خواهد از تجربه های ناکام گذشته فاصله بگیرد.
با این حال، چالشهای جدی همچنان پابرجاست:
• محدودیت بودجه جهانی برای افغانستان.
• نیاز گسترده در مناطق روستایی که فراتر از ظرفیت موجود است.
• ضرورت نظارت مستقل بر نحوه مصرف کمک ها برای جلوگیری از فساد و سوءاستفاده.
اگر این نشست ها به صورت منظم ادامه یابد و تعهدات طرفین عملی شود، می تواند زمینه ساز تسریع روند انکشاف متوازن و بهبود وضعیت زندگی میلیونها روستایی افغان گردد.
این نشست نشان داد که همکاری میان حکومت و نهادهای بینالمللی همچنان یک ضرورت حیاتی برای بازسازی افغانستان است. امنیت، شفافیت و تمرکز بر نیازهای واقعی مردم سه ستون اصلی این همکاری ها به شمار می روند.
پایان
