محمدعلی، باشنده کابل: «آرزو دارم این روز مایه خیر و برکت باشد و مشکل کم آبی و خشکسالی حل شود. امروز روز خوبی برای گردش و عکاسی با دوستان است.»
فایزه هما، باشنده کابل: «بارش برف، دود و آلودگی هوا را محو کرد و فضای پاکی ایجاد شد. امیدوارم زمستان همیشه برفی باشد تا آلودگی از بین برود.»
مسعود آریا، باشنده کابل: «قدم زدن در این هوای برفی بسیار خوشایند بود و حضور دوستان این لحظات را زیباتر کرد.»
مهسا، باشنده منطقه پغمان کابل: «بارش برف در منطقه ما زیاد است، این روز حس خوشایند و آرامش خاصی دارد و ترجیح می دهم با خانواده و دوستان به سوپ خوری بروم.»
این بارشها در چارچوب هشدارهای قبلی اداره ملی آمادگی مبارزه با حوادث مبنی بر بارندگی های شدید در ۲۴ ولایت قرار میگیرد.
از منظر کلان، بارش برف میتواند نویدبخش کاهش اثرات خشکسالی در کشور باشد که پیشتر از سوی دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل (OCHA) به عنوان یکی از بحران های همزمان افغانستان اشاره شده بود.
در مقابل شادی عمومی، برای عدهای از شهروندان، برف به دلیل فقر، نبود سرپناه مناسب، اقتصاد ضعیف و کمبود مواد سوختی، نه تنها زیبا نیست، بلکه بر مشکلات آنان می افزاید.
این گروه به جای لذت بردن از مناظر برفی، ناگزیر به تمرکز بر تلاش برای تأمین معاش و گرمای خانواده خود هستند.
ذکیه، زنی که سرپرست خانواده است: «با دستمزد اندکی که می گیرم، تنها می توانم مواد غذایی بخرم و پولی برای خرید مواد سوختی (مانند ذغال یا گاز) باقی نمی ماند.»
بارش برف در کابل، صحنهای دوگانه را به نمایش گذاشت:
· ایجاد شادی عمومی، بهبود کیفیت هوا، رونق فعالیت های اجتماعی سنتی و ایجاد امید به کاهش بحران خشکسالی.
· تشدید مشکلات معیشتی برای قشر فقیر و آسیب پذیر جامعه که با بحران های اقتصادی دست به گریبانند و فاقد حداقل امکانات برای گذراندن زمستانی سرد هستند.
این گزارش نشان میدهد که چگونه یک پدیده طبیعی یکسان، بسته به موقعیت اقتصادی و اجتماعی افراد، میتواند تجربیات و برداشت های کاملاً متضادی را ایجاد کند.
پایان
