زینب محمدی، یکی از دختران فعال در زمینه گلدوزی، در گفت وگو با فرحت میگوید: «پس از بسته شدن مکاتب و دانشگاه ها، مدت دو سال بیکار بودم.
سپس به یک مدرسه دینی مراجعه کردم و دیدم گروهی از دختران مشغول یادگیری گلدوزی هستند. من هم به این کار علاقه مند شدم و پس از آموختن آن، با چند خیاط قرارداد بستم.
اکنون حدود ۱۵ دختر همراه من در این زمینه فعالیت میکنند.»
محبوبه سهراب، استاد یخن دوزی، نیز در این زمینه توضیح می دهد: «پیش از این استاد دانشگاه بودم، اما به دلیل مشکلات پیش آمده، حدود سه سال است که به صنایع دستی رو آورده ام.
این هنر را از مادرم آموختم و با ایجاد یک کارگاه کوچک، کارم را آغاز کردم.
سفارش های یخن دوزی را اغلب از تکه فروشان میگیرم و گاهی نیز هموطنان مقیم خارج از کشور سفارش میدهند.
این کار با وجود ظرافت و وقت گیری، درآمد خوبی دارد و هم اکنون ۱۰ زن همراه من مشغول کار هستند. این زنان توانسته اند در کنار فعالیتهای خانه، در تأمین هزینههای خانواده سهم داشته باشند.»
بصیره ابراهیمی نیز از تجربه خود در زمینه فروش آنلاین میگوید: «مدتی است که محصولات بهداشتی و آرایشی را از خارج وارد میکنم و به صورت آنلاین میفروشم.
از این طریق، هم هزینه های خودم را تأمین میکنم و هم در مخارج خانه کمک میکنم.»
از نگاه کارشناسان، اینگونه فعالیت ها میتوانند نقش مهمی در رشد اقتصادی کشور ایفا کنند.
آصفه استانکزی، آگاه امور اقتصادی، در گفتوگو با آژانس بین المللی فرحت میگوید: «کسب وکارهای کوچک خانگی زنان میتواند به ایجاد درآمد برای خانواده ها، کاهش بیکاری و تقویت اقتصاد محلی کمک کند.
دولت برای حمایت از این فعالیت ها، به ویژه در مناطق روستایی، باید برنامه های آموزشی، تسهیلات اعتباری کوچک، حمایت از بازاریابی و فروش محصولات، ایجاد بازارچه های محلی و دسترسی به مواد اولیه را در دستور کار قرار دهد.»
وی افزود: «این مشاغل می توانند زنان را از فشارهای اقتصادی و روانی دور نگه دارند، زیرا داشتن درآمد مستقل باعث افزایش اعتماد به نفس، آرامش و احساس مفید بودن در خانواده و جامعه می شود.»
گفتنی است پس از بسته شدن مکاتب و دانشگاه ها، بسیاری از دختران به آموختن هنرهایی مانند قالین بافی، یخن دوزی و چرم دوزی روی آورده اند؛ فعالیت هایی که برای زنان امکان درآمد زایی از طریق خانه را فراهم کرده است.
پایان
