رامش عیار، آگاه اقتصادی، در گفت وگو با آژانس بین المللی فرحت گشایش این مارکیت را گامی مثبت در راستای تنوع بخشی به بازار داخلی و هم گرایی با نظام تجارت جهانی ارزیابی میکند.
وی میگوید: «ایجاد مارکیت های تجارتی می تواند زمینه ساز رشد اقتصادی، تقویت بخش خصوصی و جلب اعتماد سرمایه گذاران داخلی و خارجی باشد.»
عیار در ادامه به پنج فایده عمده اینگونه پروژه ها اشاره می کند:
– افزایش فرصت های شغلی در بخش های مختلف
– ایجاد رقابت سالم و بهبود کیفیت خدمات
– کاهش قیمت ها از طریق رقابت بازار
– جذب سرمایه گذاری های داخلی و خارجی
– تقویت زنجیره تأمین داخلی و رشد تولیدات ملی.
در مقابل، آصفه ستانکزی، دیگر آگاه اقتصادی، با دیدگاهی انتقادی به این موضوع مینگرد، او معتقد است که بدون تمرکز بر حمایت از تولیدات داخلی، افزایش صادرات و ایجاد زیرساخت های اقتصادی، گشایش چنین مارکیت هایی نمی تواند تأثیر ماندگار بر رشد اقتصادی کشور داشته باشد.
استانکزی میافزاید: «مارکیت هایی مانند افغان–چینا ممکن است تنوع کالا و دسترسی به اجناس ارزانتر را افزایش دهند، اما در واقع به تقویت اقتصاد وارداتی منجر می شوند، نه تولید داخلی.
سود اصلی این بازارها بیشتر به واردکنندگان و تاجران خارجی میرسد و نقش آنها در ایجاد اشتغال پایدار و توسعه صنایع داخلی بسیار محدود است.»
پیش از گشایش مارکیت افغان–چینا، مارکیت هایی با مشارکت کشورهای آلمان، ترکیه و اندونزی نیز در کابل افتتاح شده بودند.
این روند نشان دهنده تلاش برای گسترش همکاریهای اقتصادی با کشورهای مختلف و افزایش تنوع در بازار مصرفی افغانستان است.
در حالیکه برخی کارشناسان از گشایش مارکیت های بینالمللی به عنوان فرصتی برای رشد اقتصادی و تعامل با بازار جهانی یاد میکنند، برخی دیگر بر لزوم تمرکز بر تولید داخلی و خودکفایی اقتصادی تأکید دارند.
با این حال، به نظر می رسد که موفقیت اینگونه پروژه ها در گرو سیاست گذاری دقیق، حمایت از تولید ملی و ایجاد توازن میان واردات و صادرات خواهد بود.
پایان
