با فرارسیدن روزهای سرد زمستان، رفتن به رستورانت ها و ماهی پزیها به یک تفریح محبوب برای بسیاری از شهروندان کابل، به ویژه جوانان و خانوادهها تبدیل شده است.
مناطق سروبی و نغلو در مسیر کابل-جلال آباد از مقاصد پرطرفدار هستند.
با این حال، مشکلات اقتصادی، افزایش قیمت ماهی و وابستگی به واردات، هم بر مشتریان و هم بر فعالان این بخش سایه افکنده است.
احمد ذکی: «در هوای سرد و برفی، دوست دارم با دوستان به سروبی بروم و ماهی بخورم، معمولاً روزهای جمعه، گاهی با خانواده و بیشتر با دوستان برای تفریح و ماهی خوردن میروم.»
فریده، با ابراز نگرانی از وضعیت معیشتی میگوید: «در سال های گذشته وضعیت اقتصادی بهتر بود و خانوادهها بیشتر برای تفریح و ماهی خوردن میرفتند، اما حالا با فقر و بیکاری، مردم توان خرید حتی اقلام ضروری را ندارند.»
متین ماهی پز: «ماهی های ما از تاجیکستان و ایران وارد میشود، اخیراً راه ایران به دلیل مشکلات داخلی آن کشور مسدود شده و قیمت ماهی افزایش یافته است.»
عبدالصبور ماهیپز: «سال گذشته در این فصل کار ما بسیار پررونق بود، اما امسال چنین نیست. بیشتر مشتریان پس از پرسیدن قیمت، از خرید منصرف می شوند.
بسته بودن راه ها و افزایش قیمت روغن هم باعث افزایش قیمت تمام شده شده است.»
دکتر محمد همایون لودین، متخصص تغذیه، با اشاره به اهمیت مصرف ماهی در فصل سرما به آژانس بین المللی فرحت میگوید: ماهی سیستم ایمنی بدن را تقویت، سلامت قلب را حفظ و عملکرد مغز را بهبود می بخشد.
منبع غنی از امگا-۳، پروتئین باکیفیت، ویتامین D (که در زمستان کم تر تولید میشود)، ویتامین های گروه B و مواد معدنی مانند ید و سلنیوم است.
مصرف آن به ویژه در زمستان برای تأمین انرژی، کاهش التهاب و تقویت عمومی بدن بسیار توصیه میشود.
مولوی شیر محمد حاتمی، سخنگوی وزارت زراعت، آبیاری و مالداری، آمار و برنامه های این وزارت را اعلام کرد: در حال حاضر ۲۸۵۰ فارم پرورش ماهی در کشور وجود دارد که تنها ۳ مورد دولتی (قرغه، لوگر، کاپیسا) و متباقی خصوصی هستند.
این فارم ها سالانه حدود ۱۳ هزار متریک تن ماهی تولید میکنند.
روی این فارم ها حدود ۱۵ میلیارد افغانی سرمایه گذاری شده و برای نزدیک به ۱۰ هزار نفر اشتغال ایجاد کرده اند.
با نیاز سالانه حدود ۳۶۰ هزار متریک تن، تولید داخلی تنها بخش کوچکی از نیاز کشور را پوشش می دهد و عمده ماهی از ایران و ازبکستان وارد میشود.
وزارت زراعت یک طرح تشویقی برای سرمایه گذاری بخش خصوصی تهیه کرده که توسط معاونت اقتصادی ریاست الوزرا تأیید شده است.
بر اساس این طرح، برخی فارم های دولتی به بخش خصوصی اجاره داده میشوند تا با اجرای آن، افغانستان به خودکفایی در تولید ماهی نزدیک تر شود. این موضوع در برنامه پنج ساله وزارت زراعت نیز گنجانده شده است.
مصرف ماهی در زمستان، افزون بر جنبه تفریحی و فرهنگی، به دلایل بهداشتی و تغذیهای بسیار سودمند است.
با این حال، چالش های فعلی از جمله ضعف قدرت خرید مردم، افزایش قیمت ها به دلیل وابستگی به واردات و مشکلات لوجستیکی، بر رونق این بازار تأثیر منفی گذاشته است.
دستیابی به خودکفایی در تولید ماهی، همان گونه که در برنامه وزارت زراعت ترسیم شده است، میتواند نه تنها نیاز داخلی را برطرف و قیمت ها را تعدیل کند، بلکه زمینه ساز ایجاد هزاران شغل و تقویت اقتصاد ملی باشد.
پایان
