یافته های اوچا:
• ۶۷ درصد مردم با خشک سالی و کمبود آب مواجه هستند.
• ۳۲ درصد به آب های ناسالم متکی اند.
• ۱۸ درصد فاقد آب آشامیدنی کافی می باشند.
اوچا تأکید کرده است که آب عنصر حیاتی در زندگی انسان هاست و کمبود آن می تواند پیامدهای گسترده اجتماعی و اقتصادی در پی داشته باشد.
سیدمحمد سلیمان خیل، فعال تغییر اقلیم و محیط زیست، در گفت وگو با آژانس بین المللی فرحت بیان داشت که تغییرات اقلیمی پیامدهای گستردهای در افغانستان داشته است؛ نه تنها در بخش زراعت و مالداری، بلکه در معیشت روستایی، صحت، اقتصاد و اجتماع نیز اثرات ناگوار برجای گذاشته است.
او افزود: «آمار و ارقام نهادهای بینالمللی نشان میدهد که فاجعه تغییرات اقلیمی در افغانستان رو به افزایش است و می تواند به یک بحران بشری و اقتصادی تبدیل شود، زراعت را نابود کند و موجی از مهاجرت های گسترده را به وجود آورد.»
احمد میلاد نوری، باشنده خیرخانه کابل، گفت: «کمبود آب آشامیدنی امروز به یک مشکل جدی تبدیل شده است. بسیاری از مردم به آب پاک دسترسی ندارند و مجبورند از آب های آلوده استفاده کنند.
خشک سالی، کمبود بارندگی و استفاده نادرست از منابع آبی این وضعیت را بدتر ساخته است. آب برای صحت و زندگی حیاتی است و ضایع کردن آن آینده ما را به خطر می اندازد.»
با وجود تماسهای مکرر با وزارت انرژی و آب، این وزارت حاضر به پاسخ گویی در مورد وضعیت کنونی و برنامه های آینده نشد.
بر اساس برآوردهای سازمان ملل، در سال ۲۰۶۲ حدود ۱۵.۹ میلیون نفر در افغانستان به کمک های آب و فاضلاب نیاز خواهند داشت.
از این میان، ۷.۸ میلیون نفر هدف گذاری شده اند و برای پاسخ گویی به این نیازها، حدود ۱۶۳.۳ میلیون دالر آمریکایی بودجه لازم است.
پیش بینی اوچا نشان میدهد که افغانستان در آستانه یک بحران جدی آبی قرار دارد.
کارشناسان هشدار می دهند که اگر مدیریت منابع آبی و اقدامات عملی برای مقابله با تغییرات اقلیمی صورت نگیرد، این کشور با پیامدهای گسترده اجتماعی، اقتصادی و انسانی روبه رو خواهد شد.
پایان
