مسئولان در اداره ملی حفاظت از محیط زیست میگویند که به تمام ریاست های ولایتی کشور وظیفه سپرده شده تا برنامه های مشخصی برای حفاظت از پرندگان مهاجر روی دست گیرند.
بر اساس این سیاست، هرگونه شکار، آزار و یا تخریب محل سکونت این پرندگان ممنوع اعلام شده است.
محب الله بهار، سخنگوی اداره ملی حفاظت از محیط زیست، در گفتگو با آژانس بین المللی فرحت تأکید کرد: «اداره حفاظت از محیط زیست به ریاست های ولایتی مسوولیت داده است که برای حفاظت از پرندگان مهاجر اقدام کنند و به هیچ کس اجازه داده نشود که این پرندگان را شکار کرده، به آنها ضرر برساند یا زیستگاه شان را تخریب کند.»
وی همچنین از همکاری ارگانهای امنیتی و مسئولین محلی با این اداره خبر داد و افزود: «ما برای آگاهی عامه در مورد ارزش پرندگان مهاجر، از سوی ریاست های محیط زیست برنامه های مختلف آگاهی دهی را اجرا کرده ایم و خواستار همکاری بیشتر نهادهای امنیتی هستیم.»
به باور آگاهان محیط زیست، افغانستان از دیرباز به عنوان اقامتگاه موقت یا دائم پرندگان مهاجر مطرح بوده است.
سید محمد سلیمان خیل، آگاه محیط زیست، در این مورد گفت:
«افغانستان از گذشته اقامتگاه پرندگان مهاجر بوده، به ویژه مناطقی که آب های ایستاده دارد.
برای نمونه، دشت ناور در غزنی و درقد در تخار از جمله مناطقی هستند که پرندگان مهاجر از قفقاز روسیه آمده، به عنوان اقامتگاه از آن استفاده می کنند.»
وی تأکید کرد که این پرندگان نقش برجستهای در اکوسیستم افغانستان دارند و زنجیره اکوسیستم را به گردش درمی آورند.
سلیمان خیل با اشاره به وضعیت نامناسب دهه های اخیر اظهار داشت: «متأسفانه در چند دهه اخیر به دلیل جنگها، ناامنی ها و شکار غیرقانونی، شاهد انقراض گونه های زیادی از پرندگان مهاجر بودیم.
بسیاری از این پرندگان دیگر افغانستان را مقصد دلخواه خود انتخاب نمی کنند.
تصمیم امارت اسلامی برای منع شکار این پرندگان، اقدامی نیک است که می تواند به احیای دوباره اکوسیستم ها کمک کند.»
از سوی دیگر، سید قیوم هاشمی، آگاه محیط زیست، نسبت به شکار بی رویه هشدار داد و گفت: «شکار بی رویه و کنترل نشده نه تنها جمعیت پرندگان را کاهش می دهد، بلکه با ایجاد تهدید برای آن ها، حتی سبب قطع علاقه شان از تردد در مسیرهای مهاجرت متداول می گردد.»
وی بر لزوم همکاری چندجانبه تأکید کرد: «جلوگیری از شکار بی رویه پرندگان یک حرکت چندجانبه است و نه تنها نهادهای دولتی، بلکه بخش های خصوصی نیز باید در این راستا سهم بگیرند.»
گفتنی است که پرندگان مهاجر در طول اعصار مختلف، همواره زمینه انتقال برخی ارزش های طبیعی مانند گونه های نباتی منحصربه فرد را از محیطی به محیط دیگر فراهم کرده اند.
آنها علاوه بر تأمین منابع غذایی برای جوامع بومی و زیبایی طبیعی، به عنوان شاخصی برای تعیین کیفیت محیط زیست نیز عمل می کنند.
بنابراین، ایجاد هرگونه تهدید برای این پرندگان، زیستگاه های آنها را با خطر انقراض مواجه خواهد ساخت.
تصمیم اخیر امارت اسلامی برای ممنوعیت شکار پرندگان مهاجر و تلاش های اداره ملی حفاظت از محیط زیست در هماهنگی با نهادهای امنیتی و محلی، گامی مثبت در جهت حفظ تنوع زیستی و احیای اکوسیستم های طبیعی افغانستان ارزیابی میشود.
با این حال، موفقیت این اقدام نیازمند تداوم آگاه رسانی عمومی و همکاری همه جانبه نهادهای دولتی و خصوصی است.
پایان
