افغانستان به عنوان چهارراه ارتباطی بین آسیای جنوبی و خاورمیانه، پتانسیل تبدیل شدن به کانون ترانزیت منطق های را داراست.
پروژه های زیرساختی مانند راه های ترانزیتی، خطوط ریلی و انتقال انرژی (برق و گاز) می توانند درآمد قابل توجهی ایجاد کنند.
وجود منابع معدنی غنی (از جمله لیتیوم، مس و آهن) امکان توسعه بخش معدن را فراهم می کند.
بازار مصرفی دست نخورده و نیروی کار جوان و کم هزینه از مزیت های رقابتی افغانستان محسوب می شوند.
به گفته عبدالظهور مدبر، کارشناس اقتصادی، افغانستان در صورت مدیریت درست زمین، کار و سرمایه، می تواند به رشد اقتصادی پایدار دست یابد.
میر شاکر یعقوبی،آگاه اقتصادی به ویژه روز میگوید:«افغانستان کشور چهاراه آسیای جنوبی وخاورمیانه است.
افغانستان میتواند با مسیر ترانزیت برق گاز وکالامانند پروژه های مثل راه ترانزیتی خطوط آهن عاید قابل توجه بدست بیارد، همچنان منابع مدنی بزرگ، بازار مصرفی دست نخورد هم ونیرو کار ازران، افغانستان را به یک کشور در میان کشور های منطقه به یک کشور مهم اقتصادی تبدیل خواهد کرد .»
تأکید سفیر قزاقستان بر ارتباط توسعه ملی با اهمیت منطقهای نشان دهنده فرصت های همکاری با کشورهای همسایه و منطقه است.
موفقیت این چشمانداز مستلزم مدیریت کارآمد منابع، جذب سرمایه گذاری خارجی و ایجاد ثبات سیاسی است.
تضمین امنیت سرمایهگذاران و اجرای قوانین شفاف از ضروریات است.
نیازمند سرمایهگذاری گسترده در حملونقل، انرژی و فناوری ارتباطات است.
اگرچه افغانستان دارای پتانسیل بالای اقتصادی ناشی از موقعیت جغرافیایی، منابع طبیعی و نیروی انسانی است، تحقق چشم انداز تبدیل شدن به قطب اقتصادی در پنج سال آینده، نیازمند برنامه ریزی دقیق، حکمرانی شفاف و همکاری بینالمللی است.
نقش رهبری اقتصادی و ثبات محیط کسبوکار در این فرآیند تعیین کننده خواهد بود.
پایان
